Uzaktan hormon salınımı kontrolü

https://morguefile.com/creative/kakisky/1/all

Adrenalin ve kortizol gibi stres hormonlarının salınımı, depresyon ve travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) dahil olmak üzere çeşitli zihinsel sağlık bozukluklarıyla bağlantılıdır. MIT araştırmacıları artık manyetik nano partiküller kullanarak bu hormonların böbreküstü bezinden salınımını uzaktan kontrol etmenin bir yolunu tasarladılar.

Araştırmacılar, bu yaklaşımın bilim insanlarına hormon salınımının ruh sağlığını nasıl etkilediği hakkında daha fazla bilgi edinmelerine yardımcı olabileceğini ve sonunda hormona bağlı bozuklukları tedavi etmek için yeni bir yol sunabileceğini söylüyor.

Yeni çalışmada, araştırma ekibi, merkezi sinir sisteminin dışındaki organları manipüle ederek ancak hormon salınımı yoluyla etkilenen beyin rahatsızlıklarını tedavi etme fikrini araştırmak istedi. İyi bilinen bir örnek, memelilerde stres tepkisini düzenleyen hipotalamik-hipofiz-adrenal (HPA) eksenidir. Kortizol ve adrenalin dahil olmak üzere adrenal bez tarafından salgılanan hormonlar depresyon, stres ve anksiyetede önemli rol oynar.

Hormon salınımını uyarma hedefi olarak araştırmacılar, kalsiyumun adrenal hücrelere akışını kontrol eden iyon kanallarına karar verdiler. Bu iyon kanalları ısı da dahil olmak üzere çeşitli uyaranlarla etkinleştirilebilir. Kalsiyum açık kanallardan adrenal hücrelere aktığında, hücreler hormon pompalamaya başlar.

Adrenal hücrelerde doğal olarak oluşan bu ısıya duyarlı kanalları uyarmak için araştırmacılar, saçı teli kalınlığının yaklaşık 1/5000’i kadar küçük manyetik kristaller oluşturan bir tür demir oksit olan manyetitten yapılmış nanoparçacıklar tasarladılar. Sıçanlarda, bu parçacıkların doğrudan adrenal bezlere enjekte edilebildiğini ve en az altı ay orada kaldıklarını buldular. Sıçanlar zayıf bir manyetik alana maruz kaldığında -yaklaşık 50 militesla (emar MR için kullanılan manyetik alanlardan yaklaşık 100 kat daha zayıf) – etraftaki dokulara zarar vermeden kalsiyum kanallarının açılmasını tetikleyecek kadar yaklaşık 6 derece Celsius ısıttılar.

TRPV1 olarak bilinen, hedefledikleri ısıya duyarlı kanal, ağrı reseptörleri de dahil olmak üzere vücuttaki birçok duyu nöronunda bulunur. TRPV1 kanalları, biberlere ısısını veren organik bileşik olan kapsaisin ile ve sıcaklıkla aktive edilebilir. Memeli türleri arasında bulunurlar ve sıcağa da duyarlı diğer birçok kanaldan oluşan bir aileye aittirler.

Bu simülasyon bir hormonun salınımını tetikledi – kortizol üretimini iki katına çıkardı ve noradrenalini yaklaşık yüzde 25 artırdı. Bu, hayvanların kalp atış hızlarında ölçülebilir bir artışa yol açtı.

Araştırmacılar şimdi bu yaklaşımı, hormon salınımının, travma sonrası stres bozukluğu (TSSB) ve diğer bozuklukları nasıl etkilediğini incelemek için kullanmayı planlıyorlar ve sonunda bu tür bozuklukların tedavisi için uyarlanabileceğini söylüyorlar. Araştırmacılar, bu yöntemin, hormon salgılanmasını elektriksel olarak uyarmak için bir tıbbi cihazın implante edilmesini içeren, yumuşak ve yüksek oranda vaskülerize olan böbreküstü bezleri gibi organlarda mümkün olmayan potansiyel tedavilere çok daha az invaziv bir alternatif sunacağını söylüyor.

Bu stratejinin ümit verebileceği başka bir alan da ağrının tedavisidir, çünkü ısıya duyarlı iyon kanalları sıklıkla ağrı reseptörlerinde bulunur.

Massachusetts Institute of Technology. “Researchers achieve remote control of hormone release.” ScienceDaily. www.sciencedaily.com/releases/2020/04/200417212933.htm (accessed April 21, 2020).

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir